It’s all in the game…

Waterlands Bende van Ellende (part three)

De dagen worden korter, het donker wint van het licht. Dit is de tijd van het jaar dat je in de ochtend in het donker naar je werk gaat en ’s avonds in het donker weer huiswaarts keert. Weken gevuld met grijze, koude dagen. Waarin de wind steeds meer vanuit het oosten gaat waaien, koude lucht aanvoerend vanaf het continent. Menig kinderhart gaat sneller kloppen vanwege Sint Maarten en Nicolaas. Hebben ze net hun tassen vol met snoep, komt de andere (schijn)heilige met zijn, al dan niet gekleurde, gevolg in het land. Men zou bijna vergeten dat er ook gewoon gerugbyd wordt.

Zaterdag 16 november stonden de Benjamins in Hoorn aan de start van weer een leerzaam toernooi, waarin achtereenvolgens gestreden werd tegen twee teams van Haarlem en de gastheer
WestFriesland.

“Verlies”
De teams uit Haarlem komen we regelmatig tegen op de toernooien in Noord-Holland. Traditiegetrouw komen de Haarlemmers met veel en sterke teams. Zo ook op deze frisse zaterdag in november. Tegen het A-team uit Haarlem hadden onze Benjamins het zwaar. Heel erg zwaar…! Het fysiek sterkere team uit de provinciehoofdstad nam al snel de leiding en stond deze niet meer af. Veel inzet, moeite, zweet en energie werden ingezet om de ‘donkerblauwen’ het scoren te beletten. Met name na de pauze had de Bende van Ellende het lek boven en lukte het de Haarlemmers amper nog om de try-lijn te bereiken. Een punt bleek ons niet gegund al hadden we die wel verdiend. Na een 15-0 verlies, toch met opgeheven hoofd het veld verlaten lukt alleen de groteren der aarde. Hier ligt wel de basis voor de rest van de dag. Niet huilend terug naar huis, met de staart tussen de benen, maar met je gezicht vol in de wind op naar de volgende uitdaging.

Herstel…”
De coaches van RCW blijken mentale wonderdokters. Zij weten binnen 5 minuten het team weer klaar te stomen voor de volgende confrontatie. Ditmaal stond West-Friesland op het menu. Dat is te zeggen, een mix van West-Friesland en onze eigen Benjamins. Met veel plezier vallen we bij elkaar in, zodat bijna iedereen kan spelen. Waterland voorop in de strijd tegen de Westfriezen en dus ook zichzelf. Veel strijd, mooie rucks en heerlijke trys typeren deze tweede pot van dit toernooi. Niet te lang hoog blijven staan, snel gaan liggen en balbezit houden door de steun van je team. Door beide teams goed uitgevoerd resulteert dit in een leuke wedstrijd die gelijk opgaat. De Waterlanders die meespelen in Westfriese dienst, strijden voor iedere grasspriet en maken er een verdiende 7-7 van. Veel trys gescoord door de “Bende van Ellende”, zowel voor als tegen.

Loon na werken, de verdiende beloning…
Tegen Haarlem C moest weer alles uit de kast gehaald worden. Waar we de afgelopen keren zagen dat de concentratie bij de Benjamins een beetje op is bij het laatste wedstrijdje, bleven de monsters geconcentreerd tot na het laatste fluitsignaal. Hard werken, stevige duels, goede passing en doorzettingsvermogen resulteren in een mooi resultaat tegen Haarlem. Na de tweede helft schrijft de ref 6-5 voor Waterland op het scoreformulier en daarmee verdwijnt deze pot als winst in het archief. Enige scorebord journalistiek levert ons een verliespartij, winstpartij en een gelijkspel op.

In het kader van “It’s a learning game” levert een koude ochtend verschillende aanknopingspunten voor de technische staf op. Als MVP werd Thijs nog even extra in het zonnetje gezet vanwege zijn goede inzet. We zijn op de goede weg met “Waterlands Bende van Ellende”, er ontstaat een steeds hechter wordende groep. Het verschil tussen de 1e en 2e jaars benjamins is er nog, maar wordt kleiner. De passing wordt steeds beter en de fysieke confrontatie wordt gezocht en gevonden! Soms nog iets te veel als een kluit achterelkaar in plaats van een muur dwars over het veld, but we are getting there…

And last but not least… de Sint is back in town.

Let’s go Monsters…

De Turf die Benjamin werd…

Waterlands Bende van Ellende (part one)

De ovale knikker die door twee teams enthousiast heen en weer wordt gebracht op een groen stukje gras waar de dauwdruppels glinsteren in de ochtendzon. Hoge palen, groene graspollen, bagger en bitjes. Duwen, trekken, tackle en weer verdergaan. Een lach, een traan, de uitgestoken hand die je helpt opstaan.

Het seizoen is nog maar net gestart en nu al zien we iets moois ontstaan. De tweedejaars Benjamins die het klappen van de zweep reeds kennen, ontfermen zich over de nieuwbakken Benjamins. Vers uit de Turfjes overgekomen, direct in het diepe der Rugbysport gegooid.

Want oh wat is die overgang groot. Van frivool dansen met twee tags aan je heupen, naar een forse Tackle die eindigt met je bakkes in de bagger en je mond vol met zand. Een groter veld, met grotere tegenstanders, die niet vies zijn van een tackletje links of rechts. Had je vorig jaar nog alle tijd om rustig te kijken naar welk aaibaar Waterland Turfje de bal zou gooien, moet er nu meteen een Ruck worden opgezet om, na een ongeplande harde landing op het gras, balverlies te voorkomen. Nummer één, nummer twee en nummer drie die de bal aan onze kant weer speelbaar moeten houden en maken, zodat we door kunnen bouwen aan een succesvolle aanval. Heb je de bal dan ga je lopen en hopen, kies je, wik en beschik je. Ga je lopen? Incasseer je een beuk, deel je uit of pass je door? Zet je de ander op het verkeerde been en in zijn hemd op weg naar tijdelijke roem en schouderklopjes .

Staan we verdedigend in lijn, of klonteren we samen tot een hoopje in de as van het veld? Met gigantische gaten waar tegenstanders maar wat graag doorheen denderen op zoek naar een Try. Zie je waar de zwaktes liggen, pak je verantwoordelijkheid en sleur je de ander naar de grasmat om zijn opmars te stoppen? Kun je wel wennen aan de rake klappen, de onbedoelde botsing, de krachtmeting in ieder duel?

Het antwoord hierop is simpel: JA. Kijk maar naar je maatjes die het voortouw nemen. Zij spelen al ruim een jaar bij de Benjamins en slepen je erdoor heen. Laten zien hoe het werkt, nemen je bij de hand laten zien wat het is om schouder aan schouder te staan, te strijden, te verliezen en te triomferen. Iedere week een stapje verder, een beetje beter, sterker. Iedere week meer samen!

Dit wordt een mooi jaar, er staat iets moois te gebeuren en dat gaan wij mee maken. De komende weken volgen we dit grandioze team met toernooiverslagen en iedere keer weer een paar andere Benjamins in de spotlights om dit, nu al legendarische groepje, te volgen tijdens dit seizoen. 

We zoeken nog pakkende naam voor dit epische team, want “Waterlands Bende van Ellende” geeft nog niet echt de spirit .

Iemand een goed idee…?

Let’s go …eh…eh…

…Benjamins…!

Mini’s op voorronde NK in Zaandijk

We speelden de voorrondes voor het NK in Zaandijk. We speelden vier wedstrijden. Ik heb vier keer een halve wedstrijd meegespeeld. Het was mooi weer.

De eerste en tweede wedstrijd hebben we gewonnen. Dat was super leuk. We speelden tegen: Zaandijk, Amstelveen, 2x Haarlem 1 en Castricum 2. We hebben een gezellige dag gehad en hebben best goed gespeeld!

Sam (speler van de Mini’s)

 

Foto’s van de voorronde voor de NK Mini’s (Foto’s: Roland de Mooij)

TBM trapt af op kunstgrasveld‏

Zaterdag 26 oktober 2015 gaat de boeken in als de officieuze opening van het nieuwe kunstgrasveld van Rugby Club Waterland door de toekomst van de vereniging. Namelijk zowel de Turven, Benjamins als Mini’s mochten als eersten aantreden op het kunstgrasveld om hun wedstrijden te spelen. Alle TBM teams van RC Waterland stonden meer dan volledig op het veld tegenover teams van Utrechtse RC en RFC Haarlem.

Onze Turven hebben als team goed samengespeeld met zelfs een aantal wisselspelers en ondanks het harde werken en het maken van een aantal try’s konden onze jongste helden geen winstpartijen op hun lijst bijschrijven. Als de coaches Peter en Rene het team zo samen laten spelen als vandaag gaan er nog heel veel mooie partijen volgen voor onze Turven!

De Benjamins hebben nu ervaren om twee van de drie wedstrijden op kunstgras in winst om kunnen zetten! Met voldoende spelers konden coaches Marcel, Don en Thijs succesvol de strijd aan gaan met de tegenstanders uit Utrecht en Haarlem.

Als laatste TBM categorie onze Mini’s. Dit team laat zien dat het al vele jaren rugby ervaring in het team heeft en samen met een mix van nieuwe enthousiaste spelers er een mooie (rugby) toekomst voor ze staat aan te komen. Met mooie loop acties, keurige off-loads en goede tackels werd er enkel eentje gelijk gespeeld en twee gewonnen. Zoals gewoonlijk werd dit team weer enthousiast gecoached door Sjaak, Hans en Tjarko.

Al met al een fantastische eerste TBM ervaring op ons mooie nieuwe kunstgrasveld. Met dank aan de tegenstanders uit Haarlem en Utrecht, onze TBM Teammanager Marja en uiteraard de aanwezige scheidsrechters Daan, Krista, Jessica, Arjan en Tim.

Foto’s Maarten Rabelink:

Foto’s Britt Buisman: