Somewhere over the Rainbow…

Waterlands Bende van Ellende (part five)

Het najaar, seizoen waarin de kou zijn intreden doet. De temperatuur en het aantal zonuren zakken zienderogen. Daartegenover staat een toename aan hemelwater, grijze dagen en herfstdepressies. Toch brengt de herfst ook heel mooie dingen met zich mee. Herinneringen die zich ineens aan je opdringen. De geur van rottend blad baant zich een weg door mijn neus en opent in mijn brein een vakje met herinneringen. Direct kijk ik door de ogen van een jochie van 8. Samen met mijn kameraadjes op een nat, koud sportveld. Vol enthousiasme hollen we ietwat drollig achterelkaar aan en proberen met de lederen knikker het net van het vijandelijk doel te laten bollen. Koude klauwen weggestoken in mijn lange mouwen, veeg ik een druppel van het puntje van mijn al even koude neus. Niemand klaagt, iedereen tevreden, ergens aan het eind van de regenboog staat een pot met goud…

“Regenboog”
Wederom sturen we de teambus van de Benjamins richting Castricum. CAS rc is wederom de gastheer op deze zaterdag die koud begonnen is. Zodra de zon gaat schijnen en in samenspel met de regen een regenboog projecteert, wordt de zaterdag wakker. Blijkbaar geldt dit ook voor de Monsters. In het eerste potje (van de drie) tegen CAS-rc wordt er rommelig en slordig gespeeld. Er is geen steun voor de helden die door de linies heen weten te breken. Eenmaal getackled tegen het gras, is er geen steun om de ruck op te zetten en de turnover is een feit. De vlugge spelers van Castricum slalommen behendig tussen de graaiende Waterland handen en drukken 7 trys tegen 1 Waterlands puntje. Er is werk aan de winkel om in het volgende treffen met een ander team van CAS rc een beter resultaat te boeken.

“De zon breekt door…”
Met de zon als aanjager start de Legende van Ellende aan de tweede pot. Alsof ze wakker zijn geschud, schudden ze de slaap van zich af en werken zich weer voor elkaar in het zweet. Rucks, mauls en veel minder geripte ballen dan in de eerste wedstrijd maken van deze pot een spannende. Er wordt door beide teams goed verdedigd, dit komt de spanning wel ten goede, maar het scorebord blijft lang leeg en de dubbele cijfers zullen niet gehaald worden. Coach Wesley geeft de groep vertrouwen en laat ze strijden voor elkaar. De Ref mist links en rechts wat ‘hoge’ tackles, maar beide teams laten zich er niet door uit het veld slaan. Als twee boksers houden de beide teams elkaar in evenwicht en blijken niet in staat de ander de genadeklap te geven. CAS rc – RCW 3 -3.

“Spuug in de handen en mouwen opgerold…”
Zoals gezegd staat CAS rc vandaag driemaal op het program. De Geel-Zwarten staan in de weg, pakken de bal soms af, leggen onze dappere helden tegen de groene zoden. Al snel dringt het door tot de Waterlandse brigade dat het menens is. Iedere Benjamin spuugt eens flink in de handen en stroopt de mouwen op. Jonathan, Nikki, beide Brammen gaan voorop in de strijd en struinen als een bende rovers het veld af. Op zoek naar de bal, een tackle, een try. Gesteund door het hele team gaat het lopen bij de Boys en Girls uit Purmerend. CAS rc probeert in het spoor te blijven, maar kan niet op tegen de storm uit Waterland. Castricum overspoelt door RCW 3-7.

Lekker nazomeren in Castricum. Na een slap begin in de regen hersteld de Legende zich op imposante wijze. Ook vandaag wordt er van alles meegenomen. Eenmaal winst, verlies, een gelijkspel en de pot met goud aan het eind van de regenboog. Punten in de tas en op naar de volgende week. De onnavolgbare Tom werd verkozen tot MVP, geroemd om zijn tomeloze inzet. Eens zien of onze helden en heldinnen dit ritme kunnen vasthouden en verder bouwen aan deze reeks. Ben benieuwd of de mascotte er volgende week ook bij is…

Let’s go Monsters…

 

 

Geplaatst in Rugby.